Cookies verbeteren de gebruikerservaring op onze site. Is dat akkoord? Akkoord Instellingen
BEL 0412-405131
Inloggen

Wachtwoord vergeten? Klik hier.

Registreren

  • NL
  • EN
  • DE
  • FR

Let op; woensdag 23 t/m zondag 27 oktober gesloten i.v.m. Beurs MineralienTage München (A4.374). U kunt wel bestellen via de site en de pakketten worden dan op 28 oktober verstuurd, bedankt voor Uw begrip.

< Terug naar het overzicht

Magnetiet getrommeld uit Kiruna, Zweden.

Magnetiet getrommeld uit Kiruna, Zweden.

Product

Magnetiet getrommeld uit Kiruna, Zweden.

Omschrijving

Zeker geen mooie steen, is erg moeilijk te slijpen. Maar is bijzonder gewaardeerd door met name sportmensen, die hem aanprijzen alszijnde energierijke steen goed tegen spier- en rugpijnen.

Afmetingen

30-45mm

DOWNLOADS:

Aanvullende informatie

Het mineraal magnetiet is een oxide van ijzer met valenties 2+ en 3+. De chemische formule luidt Fe3+2Fe2+O4. Magnetiet is een grijszwart sterk natuurlijk magnetisch mineraal zonder splijting met een gemiddelde dichtheid van 5,15. De hardheid is 5,5 tot 6. Het mineraal is niet radioactief. De brekingsindex is 2,42 en het kubische mineraal is isotroop. Met opvallend licht zijn grijs met bruine reflecties waar te nemen. Al in de Oudheid ontdekte men dat magnetietkristallen elkaar afhankelijk van de oriëntatie aantrekken of afstoten. Dit natuurkundige verschijnsel wordt magnetisme genoemd. In China maakte men al in de 11e eeuw v. Chr. gebruik van de magnetische eigenschappen van magnetiet. De termen 'magneet', als middeleeuwse aanduiding voor een magnetische steen, en het in 1845 door Wilhelm Haidinger ingevoerde 'magnetiet', ontstonden uit de Latijnse stam 'magnet-' (met als nominatief 'magnes', magneet). Magnetische stenen (Oud-Grieks: λίθος μάγνης , lithos Magnes) waren al bij de Grieken bekend, volgens de geschriften van Theophrastus. Ook de Romeinse schrijver Plinius de Oudere maakt melding van een steen genaamd 'magneet', die genoemd zou zijn naar Magnes, een Kretenzische schaapherder die het mineraal op de berg Ida vond. Hij merkte dat de spijkers in zijn schoenen en de ijzeren kop van zijn staf door het gesteente waar het mineraal in zat aangetrokken werden. Plinius maakte onderscheid tussen meerdere soorten magneten, vooral tussen "mannelijke" en "vrouwelijke". Alleen de mannelijke bezat de kracht ijzer aan te trekken, en dus het eigenlijke magnetiet was. Bij vrouwelijke magneten ging het vermoedelijk om mangaanerts, dat uiterlijk veel op magnetiet lijkt, of ook om een wit mineraal, dat later magnesiet MgCO3 werd genoemd. Het is echter waarschijnlijker dat magnetiet genoemd is naar Magnesia, een landstreek in Thessalië of naar de stad Magnesia aan de Meander, of ook naar andere Griekse of Klein-Aziatische steden met dezelfde naam, waar al meer dan 2500 jaar magnetische brokken ijzererts gevonden

STRONG TRADEMARKS TIMMERSGEMS GROUP